57 - ولى ما آنها ( فرعونيان ) را از باغها و چشمه‌ها بيرون كرديم . 58 - از گنجها و قصرهاى مجلل ! 59 - آرى ، اين چنين كرديم و بنى اسرائيل را وارث آنها ساختيم . تفسير : آنها را از گنجها و قصرهاى مجللشان بيرون رانديم ! در آيات گذشته ديديم كه سرانجام موسى در آن صحنه سرنوشتساز پيروز از ميدان بيرون آمد . گرچه فرعون و فرعونيان به او ايمان نياوردند ، ولى اين ماجرا چند اثر مهم داشت كه هر كدام پيروزى مهمى محسوب مىشد : 1 - بنى اسرائيل به رهبر و پيشواى خود مؤمن و دلگرم شدند ، و يكدل و يك جان گرد او را گرفتند ، چرا كه بعد از سالها بدبختى و تيره روزى و دربدرى پيامبرى آسمانى در ميان خود مىبينند كه هم ضامن هدايت آنها است ، و هم رهبر انقلاب و آزادى و پيروزى آنان خواهد شد . 2 - موسى در ميان مردم مصر و قبطيان جايى براى خود باز كرد ، جمعى به او تمايل پيدا كردند و يا لا اقل از مخالفت با او وحشت داشتند ، و صداى دعوت موسى در تمام مصر پيچيد . 3 - از همه مهمتر اينكه فرعون نه از نظر افكار عمومى ، نه از نظر وحشت بر جان خود ، قدرت مزاحمت با مردى كه عصائى اين چنين در دست دارد و زبانى آن چنان گويا در دهان ، در خود نمىديد . مجموع اين امور زمينه مساعدى را براى اينكه موسى بتواند در ميان آن مردم بماند و به دعوت و تبليغ بپردازد و اتمام حجت كند فراهم ساخت . ساليان دراز به اين منوال گذشت ، و موسى معجزات ديگرى كه در سوره اعراف ذيل آيات 130 تا 135 به آن اشاره كرديم - در كنار منطق و بيان خود -